Λάγκερη - Λεύκες - Νάουσα - Παράσπορος - Παροικιά - Σάντα Μαρία - Φάραγγας - Χρυσή Ακτή...
Μπαινω στο καραβι για Πάρο και εκει συνειδητοποιω τι κακο μπορει να σου κανει (η πολημερη) διαμονή σε πολιτισμένο μερος. Τετοια φασαρια και κακο ουτε σε γηπεδο δεν αντικρυζεις. Γιατι κανουν ετσι, ολοι αυτοι? Διακοπες δεν πανε να χαλαρώσουν? Γιατι εχουν τοσο θυμο? Ηθελα να χαστουκισω τον πισινο μου που συνεχως εσπρωχνε την καρεκλα μου με αποτελεσμα να εχει μπει το τραπεζι στο στομαχι. Να πω στην διπλανη μου να βγαλει τον σκασμο, σε ολο το ταξιδι δεν ειχε βαλει γλωσσα μεσα. Εμαθα τα παντα για τις κολλητες της, ποια απ αυτες πληρωνει τον γκομενο της, ποια κερατωνει, ποιος την εχει μικρη... ελεως μανταμ σατ δε φακ απ, παλιο κατινα! Αντ αυτου εχωσα τα ακουστικα του ipod στα αυτια μου και εκανα ασκησεις χαλαρωσης.
Απο το αθλιο ταξιδι με το καραβι καταλαβα οτι γυρισα μπακ χομ και οτι τιποτα δεν εχει αλλαξει στην ελλαδα και ουτε προκειται.
Αντικριζοντας τις πανεμορφες παραλιες της Παρου παρηγορηθηκα κάπως, η Ελλαδα ειναι πανεμορφη, αλλα εχει ενα ντεφό... ειναι μαλακες οι κατοικοι της. Ουδεις τελειος!
din
p.s.
15 αυγουστο και ημουν ακομη ασπρη σαν το γαλα...
